Ayaz Erdoğan – Gülüm II

Beni de al Bi köşede uyurum; yakma beni Bu inadını bi bırak Kaşına gözüne vuruldum... Sana bunu yazmıştım Siktir ettim Kalbim deliler gibi sana hasret kaldı, inandım Yerim hiç yokmuş gibi, zaten param da yoktu Şimdi rahatım; arayan soranım çok, uyanırsam yarın Adını çok duyar oldum Artık sağırım! Aklıma geliyorsun, yakma beni Ne yapsam da kurtulamam, denedim Bi uçurum kenarında unutup Kendimi, vurasım var be gülüm! Neye bulaştım Nasıl bi bela bu? Bi kadeh kadar dolu içim, duy İstanbul "Sensiz yapamam" derdi, yapıyor Zaman geçtikçe insan, beklemedim insaf Geldim ne hâle... Hayatımın içine etmeseydin, hiç bari Başkasıyla bir olabilir miyiz diye düşündün mü sahi? Yalnız kalmak bazen daha iyi Ama soruyorum artık: hayat neden adil değildi? Sen nerdesin? Ben hep sendeyim, bi dert değmesin aman Düşmüşüm, yerdeyim... Babam görmesin Aklıma geliyorsun, yakma beni Ne yapsam da kurtulamam, denedim Bi uçurum kenarında unutup Kendimi, vurasım var be gülüm! Aklıma geliyorsun, yakma beni Ne yapsam da kurtulamam, denedim Bi uçurum kenarında unutup Kendimi, vurasım var be gülüm! Ömrümü harcadım hep sana; ne varsa haram olsun Yakışmamıştım sana, ama belanı bulursun Yat, omzuna seni başkası uyutsun Bir cümlede kalırsın Bir gecelik olursun İçim yanıyor hâlâ Hiç sevmedin mi beni ya? Gönlünde yer bulamadın mı bana? Yine de gölgen olurum ardında... Aklıma geliyorsun, yakma beni Ne yapsam da kurtulamam, denedim Bi uçurum kenarında unutup Kendimi, vurasım var be gülüm! Aklıma geliyorsun, yakma beni Ne yapsam da kurtulamam, denedim Bi uçurum kenarında unutup Kendimi, vurasım var be gülüm!