Taladro – Vişne

Yaktım bu gönlü, deli divanım Güzeller yıktı bilmeden binamı Ah, düştü gözlerimden hatıralarım Cebinde gençliğim, içimde sancılarlayım Bu aşkın itibarını Sarstım, yarattım infilakını Yaşlı gözlerinde gördüm Almış seneler intikamımı Bir bulmacasın gözüm Hayatta kurmacası Koşarım, ayak nasır İzlerim bulunmasın Öyle kalsın Ağzımda aşkın son kumanyası Uyusun masal perim, uyanmasın Kirini örtmez yüzünün brandası İkimiz yerine ağlarım Miden bulanmasın Aklımda kalanların Ayağıma dolanması O yüzden bırakma sır Uyusun masal perim, uyanmasın Gözlerinin baharında vişneler olmuş Ben bir kutup meyvesiyim, anlayamam İşte böyle zıt bireyiz, aman şansıma bak Fakat güzelliğine umut ektim, saklayamam Oksijen ne demekse gözlerin o demektir Aşk, gururu bırakıp bir af dilemek mi? Verdiğimin karşılığını beklemedim Oldum kalbinin müjdesinden erken emekli Yaktım bu gönlü, deli divanım Yokum ben, çarpıya basın Uyandım, bitti rüyası Yürüdüğüm ipte mi yansın? Tamam, yansın; üzerime külleri yağsın Arkamdan bir kutlama Tam da cilası Yarasın sevdiğime, namlunun ucu bende Çenem ağır... Ah be dünya, neler neler... Yaşamak olmaz birine güvenmeden Bembeyaz kalamazsın kirlenmeden Hı, bir şey mi söyledin? Kulağım çınladı da... Bir ortamdayım şu an, seni özlediğimi anladılar Kahretsin, daha da fazlası var Masadan yüzümü topladım, muhabbet sarmadı da Şimdi akıl, seni bulmak için kara kıştır Kim bilir kaç yalan saçlarını taramıştır Vazgeçmedim, arıyorum Belki bir sokak başında gülüşün kalmıştır Yaktım bu gönlü, deli divanım Güzeller yıktı bilmeden binamı Ah, düştü gözlerimden hatıralarım Cebinde gençliğim, içimde sancılarlayım Bu aşkın itibarını Sarstım, yarattım infilakını Yaşlı gözlerinde gördüm Almış seneler intikamımı